انجمن حمایت از حقوق مدنی شهروندان
در اعماقِ خطوط چین خوردگی های چهره پدر بزرگ ها و مادر بزگ ها و پدران و مادران که منبعث از گذر زمان و عبور از دوران است می توان به گنجینه ای دست یافت که مشتمل بر عشق و محبت،حکمت و معرفت است. دوران سالمندی دورانی است که به ما آینده را گوشزد میکند وبه ما مقصدی را یادآور می شود که بی چون و چرا همه در مسیر آن به پیش می رویم.
تکریم سالمند تنها تکریم آنان نیست، بلکه تکریم آینده پیش روی ماست و قطعا همه ما به آن نقطه از آینده خواهیم رسید.
اگر زمان را بی بازگشت بدانیم که بی بازگشت است و اگر عمر را با ارزش ترین دارایی بدانیم که با ارزشترین است،پس سالمندان گنجینه های بی پایان ثروت بزرگ بشری هستند پس تا آنجا که می شود باید از وجودشان بهره برد، گرامی داشت شان تا سعادتمند شد. باید به این موضوع مهم اهتمام داشت که سالمندان از آسیب پذیرترین قشر جامعه هستند که نیاز به حمایت های مشروط و غیر مشروط دارند لازم تکریم اند.
تکریم سالمند در بُعد کلان نیازمند برنامه ریزی و اقدام در سه حیطۀ:
فردی”شامل سلامت جسمی و روانی”
اجتماعی “حمایت های اجتماعی”
اقتصادی”اعم از ایجاد بستر اقتصادی و محیطی” است.
از سالمندی به دوران سوم زندگی افراد نیز یاد می شود.با توجه به افزایش سطح سواد و بهداشت عمومی تعداد سالمندان رو به افزایش است،لذا بخش قابل توجهی از عمر و زندگی های افراد در دوران سوم زندگی قرار گرفته است.
در دوران سالمندی سلامتی و کیفیت زندگی بسیار مهم است.رضایت سالمند از زندگی، منعکس کننده توازن بین آرزوی فرد و وضعیت فعلی است.رضایت سالمندی یا رضایت از زندگی به عنوان یکی از مفاهیم سلامت روانی نیز محسوب می شود. رضایت زندگی در سالمندان با علل مرگ و میر آنان رابطه معکوس و با افزایش طول عمر در سالمند رابطه مستقیم و مثبت دارد.
حمایت عاطفی بیش از حمایت مادی،موجب کیفیت زندگی سالمند می شود و موجب میگردد تا زمینه مقابله و کنترل با تنش ها و نیز احساس اعتماد به نفس آنها افزیش یابد.
برنامه ریزی برای توانمندسازی سالمندان می تواند بصورت:افزایش آگاهی سالمندان در شیوه زندگی سالم و تکنیک های ورزشی خاص سالمندان در راستای حفظ و ارتقای سلامت آنان باشد همچنین آموزش خودکار آمدی سلامت و کاهش عوارض بیماری مثل راههای جلوگیری از آلزایمر و عوارض داروهای همزمان از طریق رسانه های جمعی نیز می تواند بسیار تاثیرگذار باشد. در این راستا باید توجه داشت که آموزش روشهای غیر دارویی برای کاهش استرس،افسردگی و اختلال خواب در دوران سالمندی مؤثر خواهد بود همچنین ایمن سازی منازل سالمندان با همکاری آنان و ارگانهای دولتی برای کاهش خطر سقوط ونیز اختصاص بسته حمایتی به مراقبان غیر رسمی سالمندان شامل فرزندان و همسران با حمایت های دولتی و آموزش راهکارهای مراقبت و جلوگیری از اعمال سوء رفتار به سالمندان از جمله نکاتی است که میتواند مد نظر قرار گیرد؛آموزش اجتماعی از دیگر اقداماتی است که برای جلوگیری از انزوای اجتماعی و تنهایی سالمندان اتخاذ می شود.
ذکر این نکته حایز اهمیت است که سالمندی بعنوان مرحله نهایی رشد برای معنا بخشیدن به زندگی است و این در حالی به بهترین شکل ممکن امکان پذیر است که سالمند خود را با واقعیات،کمبودها و تغییرات منطبق و منعطف سازد.در این صورت است که سالمند می تواند این دوران را با احساس ارزشمندی و مؤثر بودن بگذراند.
