انجمن حمایت از حقوق مدنی شهروندان
بیش از دو سال پیش برای اولین بار از واژه مدیریت آکواریمی استفاده نمودم تا ازاین طریق فهوای مطلب را به زعم مخاطبان محترم برسانم.
از آنجا که در عصر حاضر شهر و شهرنشینی جایگاه ویژه ای پیدا کرده است به تبع مدیریت جوامع خصوصا مدیریت کلان شهرها از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد، لذا بمنظور توفیق در اینگونه مدیریت ها لازم است به شدت مراقب پدیده مدیریت آکواریومی بود. لذا برای درک بهتر تهدیدهای این نوع مدیریت در ابتدا لازم میدانم تا تعریفی از مدیریت و ابعاد آن داشته باشم.
در تعریف مدیریت می توان گفت: مدیریت همانا هماهنگ نمودن منابع مادی و انسانی برای نیل به اهداف می باشد. مدیریت فقط یک علم نیست بلکه هدایت و ترکیب علم و هنر است. مقوله علمی آن مرتبط به فراگیری دانش مدیریت از طریق آموزش و کسب تجربه عملی است و قسمت هنری آن ذاتی است؛ دانش مدیریت با پیاده سازی دانش در عمل بروز می کند.
در اینجا لازم است به این نکته اشاره کنم که کاربرد علم در مدیریت با کاربرد علم در مهندسی متفاوت است. در مهندسی موضوع رابطه اعداد است و در مدیریت موضوع برآیندهاست. در ریاضی همیشه نتیجه یک بعلاوه یک، 2 می شود، اما در مدیریت بسته به ظرفیت ها ممکن است بیش از دو، مساوی و یا کمتر از دو شود.
برای اینکه یک مدیر، اثربخش باشد، لازم است تا مجموعهای از مهارتها که شامل برنامهریزی، ارتباطات، سازماندهی، رهبری و کنترل است را داشته باشد.
تفاوت جایگاه مدیر و شغل مدیریتی وابستگی به فرد و محیط آن دارد. این بدان دلیل است که مدیر در رویکرد مدیریتش، هم باید انسانها را ببیند و هم محیطی که باید در آن نقش ایفا کنند مد نظر قرار دهند.
نکته بسیار مهم آنست که رویکرد تصمیمات در مدیریت به شرایط پیرامونی نیز بستگی دارد. لذا خطاهای هاله ای موضوع مهمی است که تصمیم مدیران را می تواند دچار انحراف کند. خطای هاله ای در واقع به معنای آن است که یک ویژگی مثبت یا منفی به قدری برجسته میشود که مدیر را از توجه به سایر موارد بازمیدارد.
در نتیجه یک مدیر نیاز به کار کارشناسی و دید تحلیلی همه جانبه نگر نسبت به مسایل دارد تا از تصمیمات شعاع بستۀ سطحی نگر و خلق الساعه هیجانی جلوگیری نماید تا فرد مسئول دچار مدیریت آکواریومی نگردد.
لذا یک مدیر کلان، باید ضمن نگاه ژرف نگرانه با دید شعاع باز به مسائل توجه نموده و ضمن رصد تمام ابعاد حوزه مرتبط با مدیریتش، در میان مردم قرار گیرد،زندگی کند تا بهترین تصمیم را در قلمرو کاریش بگیرد تا از افتادن در ورطه مدیریت آکواریومی نجات یابد.
از نتایج مدیریت آکواریومی می توان به ضعف در درک ظرفیت ها اشاره کرد در وضعیت پیشرفته مدیریت آکواریومی شاهد ناتوانی مدیر خواهیم بود بگونه ای که وی نمی تواند آنگونه که باید و شایسته است ظرفیت ها را به فرصت در قسمت های مختلف تبدیل کند.تصمیمات این نوع مدیریت حاصل از دیدگاهی محدود و کوته بینانه است. چنین مدیری در صدد حل مسائل، بدون در نظر گرفتن ابعاد احتمالی پیشروست.
در قالب یک مثال محدود می توان به تعطیلی حمل و نقل عمومی به منظور کاهش کرونا و یا قطع زنجیره آن، بعنوان یک تصمیم مدیریت آکواریومی اشاره کرد چرا که این تصمیم غیر از فشار مضاعف به اقشار آسیب پذیر هیچ کمکی به اهداف مورد نظر نخواهد کرد.زیرا که شهروندان استفاده کننده از اتوبوس و مترو همگی از ماسک استفاده میکنند و فاصله را رعایت کرده و با توجه به محیط وسیعتر، آلودگی کمتری را سبب خواهد شد در صورتی که استفاده از تاکسی منجر به کنار هم نشستن های متراکم شده که چیزی غیر از آلودگی بیشتر نتیجه ای در بر نخواهد داشت؛ باید گفت چنانچه موضوع از ابعاد مختلف سنجیده می شد و با توجه به کمبود زمینه های خدمت رسانی پیش رو بهترین راه حداقل ارایه رایگان ماسک به شهروندان، رایگان کردن دوچرخه های اشتراکی،کم کردن فواصل زمانی مترو در ایستگاه ها می باشد.
